แนวคิดและมุมมอง6 : เพื่อใช้ชีวิตให้มีคุณค่า

โพสต์30 ก.ย. 2553 17:47โดยสันติ จันทโชติ   [ อัปเดต 30 ก.ย. 2553 18:13 ]
ถึงแม้ว่าเราจะมีต้นทุนชีวิตที่ต่างกัน แต่เราก็ใช้มันให้มีคุณค่าได้
เรามาเกิดแล้ว หนึ่งชีวิตนี้ควรสร้างความภูมิใจให้ตัวเองได้บ้าง
ทำประโยชน์กับบุพการี ครอบครัว และคนรอบข้างได้บ้าง
เพราะเราก็เหมือนสิ่งมีชีวิตอื่น เกิดมาพร้อมกับ "หน้าที่"
ดูอย่างต้นหญ้า มานก็ยังช่วยคลุมดิน ก็เป็นหน้าที่ของมัน
แล้วคนอย่างเราล่ะ.. มีหน้าที่อะไรบ้าง..?
????????????????????????????

ในมุมมองของชีววิทยา ต้องมองว่าเกิดมาเพื่อสืบพันธ์ เพื่อให้เผ่าพันธ์มีคงต่อไป 
ขนาดแมลงบางชนิดเกิดมาไม่กี่วัน มันก็ต้องสืบพันธ์ก่อนจะตาย ถ้ามองมุมนี้ คนก็ไม่ต่างกัน 

มุมมองนักเศรฐศาสตร์ ให้เดาน่าจะเกิดมาเพื่อบริโภค คนเราเกิดมาก็ต้องกิน กิน กิน กิน อันนี้ คนก็ไม่ต่างจากสัตว์เหมือนกัน 

โดยรวม 
คน = สัตว์ เมื่อทรัพยากรไม่พอ 
คน > สัตว์ เมื่อมีศาสนาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว 
คน < สัตว์ เมื่อปล่อยให้มีแต่ความโลภ และเห็นแก่ตัว 

แต่..ยังไง๊ยังไง คนมันก็เลือกทางของมันเอง 
ก็เลือกเอาที่อยากจะเป็นกันไป สบายใจอันไหนก็เป็นอันนั้นแล????


ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าเพราะอะไรถึงมีคำถามนี้ขึ้น...มา 
และไม่มีใครตอบได้ว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่ ทุกคนต่าง 
มีมุมมองความคิดเป็นของตัวเอง อิง ความรู้ ความเข้าใจ 
สิ่งแวดล้อม และความเชื่อของตัวเอง 

เหตุผล เพื่อให้อยู่ต่อไปอย่างมีเป้าหมาย มีความสุขกับสิ่งที่ทำ 
แต่สำหรับฉัน.... คำถามนี้ ไม่มีคำตอบ 
เพราะฉันแค่อยากอยู่บนโลกใบนี้อย่างมีความสุข ได้ทำในสิ่งที่ 
อยากทำ และรักที่จะทำสิ่งนั้น ทำสิ่งดีๆ เท่าที่ชีวิตคนคนหนึ่งจะ 
ทำได้ ไม่ว่าโลกนี้จะเปลี่ยนไปอย่างไร หรืออะไรจะเกิดขึ้นต่อ 
จากนี้ ก็ไม่สำคัญ
ไม่รู้นะ สำหรับเรา เราเกิดตอนที่พ่อแม่มีความสุขที่สุด
เกิดเพราะความรัก เกิดเพราะความต้องการ
ดูมีคุณค่าชะมัด เกิดมาเพื่อให้คนสองคน
ต้องเหนื่อย ต้องอยู่ด้วยกัน ต้องเรียกหากัน
ต้องกินข้าวร่วมกัน ต้องทำมาหากินร่วมกัน
ต้องร่วมกันสร้างอนาคตข้างหน้า
ต้องผูกพันกัน ต้องมีกันและกัน
คนแค่สองคน ทำให้คนอีกสิบคน
มองเห็นความรัก ความต้องการ ความผูกพัน
ทำให้คนสิบคนร่วมเดินทาง
ร่วมผูกพัน เข้ามาเป็นส่วนร่วมด้วย
และเพิ่มเติมเป็นสังคม เป็นประเทศ เป็นโลก
เราสำคัญกันมากมาย มากกว่าที่เราจะมองเห็น
การที่เราเกิดมา ทำให้โลกมีสิ่งมีชีวิตเพิ่มอีกชีวิต
และสิ่งมีชีวิตนี้ จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 
โห คิดแล้วเราสำคัญจริงๆ 
ดังนั้นถ้าเราสำคัญมีความหมายขนาดนี้
คุณค่าของตัวเรา ก้อมากมายเช่นกัน
จงทำตัวให้มีคุณค่าให้สมกับ การเกิดมาของเรากันเถอะ
ทำอะไรที่ให้คนสองคน มีความสุขต่อไป
ทำให้คนสิบคน มองเราได้อย่างสุขใจ
ทำให้คนในสังคม ยิ้มรับเราได้อย่างเต็มใจ
ทำให้คนทั้งประเทศ ยินดีที่มีเราอยู่ด้วย
ทำให้โลกรับรู้ว่า สิ่งมีชีวิตอย่างเรา ดาวดวงอื่นหาไม่ได้อีกแล้ว
ดีใจจังที่เกิดมา



คุณเกิดมาเพื่ออะไร???
คุณมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร???
ทำไหม?

อะไร ทำไหม เพราะอะไร?????????? เพื่อใคร

คนเราเกิดมาเพื่ออะไร เกิดมาทำไม
ตอบ ไม่รู้
---->>>แต่ถ้าให้เดาก็เกิดมาเพื่อชดใช้กรรม และเกิดมาเพื่อสร้างบุญบารมี

ชั่วชีวิตนี้คนเรามักจะคิดอยู่เสมอว่า "คนเราเกิดมาเพื่ออะไร เกิดมาทำไม" นี่ไม่ใช่ปัญหาสำคัญ สำคัญอยู่ที่ว่า  "เราอยู่เพื่อใคร"
ตอบ ตอนนี้ผมมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อและแม่ เพื่อที่จะตอบแทนบุญคุณท่าน เพราะผมได้รู้กระจ่างแจ้งเมื่อไม่นานมานี้เอง 

"เราไม่ได้เกิดมาคนเดียว"ผมอยากให้ทุกคนจำคำนี้ไว้ ผมจะอยู่ต่อไปเพื่อให้พ่อแม่ภูมิใจ ผมยังจะต้องเป็นที่พึ่งของพ่อแม่ ญาติพี่น้องและอีกหลายๆคน ที่ผมจะต้องดูแลและช่วยเหลือเขา
ตอนนี้ผมจะทำทุกสิ่งให้สำเร็จ 

บางทีเราเคยแอบคิด (ใช้คำว่า "แอบ" เพราะไม่อยากให้ใครรู้มาก) ว่าคนเรามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรกัน

ตื่น...........ทำงาน..............รอเวลา..............กลับบ้าน..............สิ้นเดือน.............รับเงิน..............ใช้ ใช้ ใช้...........เงินหมด.............สิ้นเดือน..................รับเงิน...............10 ปี............20 ปี.................ตาย.......

เราแค่คิดเล่นๆ ว่าเราจะทำงานไปเพื่ออะไรวันนึงเราก็ต้องตาย ถ้าเราตายซะตั้งแต่วันนี้ก็ไม่ต้องหาเงิน ไม่ต้องทำงาน

เราถามเพื่อนบางคนที่คิดว่าน่าจะได้คำตอบแปลกใหม่
บางคนตอบว่า "ทำงานเพื่อเก็บเงิน" เราว่าจะเก็บไปทำอะไร เพื่อนบอก เก็บไว้ใช้ตอนแก่
"อ้าว ถ้าเราตายตอนนี้ เราก็ไม่แก่ เราก็ไม่ต้องเก็บเงิน ไม่ต้องทำงาน"

บางคนว่า "เอาเงินไปเที่ยว" เราว่าจะเที่ยวทำไมล่ะ ตายไปก็จำไม่ได้หรอกว่าไปไหนมาบ้าง รูปถ่ายซักใบยังเอาไปสวรรค์ด้วยไม่ได้เลย

บางคนบอกว่า "เราคิดว่าเราอยู่ก็มีความสุขกว่าเราตายวะ" เออ จริงของมัน อาจจะเป็นอย่างนั้นจริงๆก็ได้ เราเริ่มคล้อยตาม แต่ก็อีกนั่นแหละ จะรู้ได้ยังไง ตายไปอาจจะสนุกกว่าอยู่ก็ได้นี่หว่า  ... ต่อมา

คำถามเดียวกัน "เรามีชีวิตอยู่ไปทำไม" เกิดขึ้นที่โต๊ะอาหารตัวเดิมที่บ้าน
พ่อ แม่ เราและน้องกำลังนั่งกินข้าวและคุยเรื่องสับเพเหระเหมือนเดิม
น้องตอบว่า "เพื่อทำความดี" เราว่ามันอุดมคติเกินไปหรือเปล่า ตอบแบบนางเอกละครเชียว เราแซวน้อง

แต่คำตอบเดียวที่ทำให้เราเถียงไม่ออก เกิดขึ้นขณะที่แม่กำลังแกะเนื้อปลาทูใส่ให้ในจานข้าวเรา แล้วบอกว่า  "แม่ทำให้เราเกิดขึ้น เราก็ต้องอยู่เพื่อแม่"
...
หลังจากนั้นเราไม่เคยถามคำถามนี้กับใครอีกเลย
จริงอย่างที่ใครคนนึงบอก คนเราจะมี

ตัวตนได้นั้นเกิดจากความสัมพันธ์ระหว่างกัน เช่น แม่ของลูก, ลูกของแม่, เพื่อนของเพื่อน, ปู่ของหลาน, แฟนของแฟน ไม่ใช่บอกว่าเราเป็นคนที่ไหน จังหวัดอะไร เพราะนั่นคงไม่ใช่ความหมายของชีวิตคนๆหนึ่ง

วันนี้เรารู้แล้ว ว่าเราอยู่เพื่ออะไร

สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่าสิ่งที่ผมพูดมาเป็นจริง ตอนนี้คุณอยากจะยังคิดไม่ได้ แต่สักวันคุณจะต้องคิดได้แน่นอน(หวังว่าคงไม่สายไปนะ) ผมโชคดีดีพึ่งเข้าใจแบบลึกซึ้งเมื่อไม่นานมานี้เอง(ขอย้ำเข้าใจแบบลึกซึ้งนะ) สมัยก่อน ผมคิดว่าผมเข้าใจคำพูดเหล่านี้ดี แต่พึ่งเข้าใจแบบลึกซึ้งเมื่อไม่นานมานี้เอง

Comments