แนวคิดและมุมมอง5

โพสต์30 ก.ย. 2553 17:36โดยสันติ จันทโชติ   [ อัปเดต 30 ก.ย. 2553 17:38 ]
บางคนเกิดมาเพื่อชดใช้กรรมเก่า กรรม คือ การกระทำ เมื่อทำแล้วผลของกรรมจะถูกเก็บสั่งสมไว้ในใจ นี่คือ สมบัติแท้ของเรา ทำกรรมดีเก็บเป็นของดี คือบุญ ทำชั่วเก็บเป็นบาป ใครเป็นคนสั่งสม ใจของเราสั่งสมผลกรรมโดยอัตโนมัติ ทำแล้วไม่มีโมฆะ ทำแล้วผลของกรรมจะถูกเก็บไว้ทุกเรื่อง แล้วใครเป็นผู้รับผลกรรม ก็เราเอง แสดงว่าผลของกรรมออกมาก็ต้องรับ จึงมาใช้หนี้กรรมเก่า เป็นกรรมดีก็สบาย เป็นกรรมไม่ดี ก็มีอุปสรรคและปัญหาเกิดขึ้นกับชีวิต

ใช้หนี้กรรมเก่าแล้วก็มาสร้างหนี้ใหม่
ถามท่านว่าได้สร้างหนี้ใหม่ชนิดไหนไว้บ้าง โดยเฉพาะ อกุศลกรรมเป็นหนี้ที่ทำให้บุคคลต้องเดือนร้อน มีอุปสรรคปัญหาในชีวิต เป็นหนี้ที่ไม่ดี

บางคนเกิดมาเพื่อที่จะแสวงหา และครอบครองสมบัติกำพร้า
...สมบัติกำพร้า คือ สมบัติที่บุคคลจะต้องทิ้งร่างในวันข้างหน้า บางทียังไม่ตายแต่ต้องทิ้งไปจากเจ้าของ มันสูญไปจากเจ้าของ มันสูญไปจากเราเสียดื้อๆ เช่น ถูกน้ำพัดพาไป ถูกไฟไหม้ไป ถูกโจรลักขโมย เป็นต้น 
...ถ้าพวกนี้ไม่ไปก่อนเรา แต่เราตายจากมันไป ทิ้งมันไว้ข้างหลัง มนุษย์สมบัติทั้งหลาย จะเป็นวัตถุก็ตาม เป็นชื่อเสียงก็ตาม เป็นตำแหน่งก็ตาม ตายไปแล้ว พบยมบาล ท่านไม่เคยเรียกตำแหน่งเลย มีแต่นายนั่น นายนี่ ไม่เรียกท่านผู้จัดการ ไม่เรียก ฯพณฯ ท่านยมบาลไม่เคยถามเลยว่า ตอนที่เป็นมนุษย์ ตำแหน่ง ยศ ของท่านเป็นอะไร ขี่รถยนต์ยี่ห้ออะไร มีบ้านหลังใหญ่หลังเล็ก ทำงานที่ไหน ถามแต่ว่า กรรมดีทำอะไรมา กรรมชั่วทำอะไรมา ถ้ากรรมดีนึกไม่ออก จะถามว่ากรรมชั่วทำอะไรมาบ้าง ถ้านึกออกและตอบได้ชัด โน่น อบายภูมิ เป็นที่ไปของชีวิตใหม่ปรโลก 

จาก หนังสือ "การบริหารใจ...เพื่อสร้างจิตสำนึก"
ผู้เขียน: ดร. สนอง วรอุไร
Comments